|
('Normen' horen thuis op de afdeling kwaliteitscontrole salamisticks van Stegeman, de bekende 18de eeuwse Oostenrijkse dichter.)
Maar goed, even afreageren.
• Arjan komt op 7 november om 2.00 's nachts thuis, na een lange avond lesgeven in Antwerpen en het daarna afgeven van een interview aan een studente journalistiek. De straat is bomvol geparkeerd, en alle omliggende ook - op één plekje na. Als Arjan daar zou gaan staan, blokkeert ie echter de Audi 80 van zijn buurman. Arjan gooit daarom zijn auto op de stoep, op een punt waar het trottoir twee keer zo breed is als in de rest van de straat, en hij dus niemand (ook geen voetgangers met kinderwagens) in de weg staat.
• De politie ziet dat anders en plakt om 2.05 (gezien het procesverbaal) een bekeuring achter zijn ruitenwisser: Arjans poging tot sociaal gedrag kost 40 euro. Arjan vraagt zich nog altijd af achter welke boom de diender stond te wachten.
• Arjan gaat vervolgens in beroep bij de Officier van Justitie. Stuurt foto's mee van de situatie ter plekke plus een tekening van het kadaster waaruit overduidelijk blijkt dat bij het parkeren op de nog vrije, legale plek nogal wat overlast zou zijn ontstaan. Arjan stuurt daarna een tweede brief met de mededeling dat hij zijn standpunt graag mondeling wil toelichten.
• Arjan ontvangt een standaardbrief van het Centraal Justitieel Incasso Bureau waarin zonder enige toelichting wordt gemeld dat zijn beroep niet-ontvankelijk is verklaard en de verzachtende omstandigheden niet door de Officier worden erkend. Het waarom? Daar mag Arjan naar raden.
• Arjan wordt een beetje chagrijnig.
Ik overweeg nu om naar de kantonrechter te gaan. Een van de beginselen van het recht is (dacht ik altijd) dat wetten in de context van het gebeurde moeten worden geïnterpreteerd. Het druist nogal tegen mijn rechtsgevoel in dat ik 40 euro moet betalen wegens (formeel) foutparkeren, die ik mezelf had kunnen besparen door asociaal op de (formeel legale) plek voor de Audi van mijn buurman te gaan staan. Beroep bij de kantonrechter kost meer dan 40 euro, want in de tijd die dat kost, kan ik meer verdienen. Maar geld is niet het enige wat belangrijk is. En dat ik niet eens een inhoudelijke reactie op mijn (twee velletjes tellende) bezwaarschrift krijg, noch in de gelegenheid ben gesteld om mijn bezwaar mondeling toe te lichten (dat verzoek werd zonder opgaaf van reden afgewezen), vind ik niet correct. Vertel me dan tenminste waarom de context van een gebeurtenis niet telt, of althans in dit geval blijkbaar een onvoldoende excuus is. Misschien wil het Openbaar Ministerie dat burgers zich dom aan de regels houden, hoeveel overlast dat ook veroorzaakt - prima, maar wees dan een kerel en schrijf dat op.
Juridische tips zijn welkom in het reactiepaneel. Klikken op de foto levert een highres-afbeelding van het relevante deel van de beschikking op.
|
