Plato's snaren

Over muziek wordt veel onzin verteld.
Muziek zou emotie zijn.
Muziek zou ook wiskunde zijn.
Beide kloppen, maar zijn onvolledig.
Orson Scott Card beschreef de perfecte zanger ooit als iemand die zijn volledige, ongeremde emoties kon ervaren en toch de structurele controle over de uiting ervan niet verloor. Dit huwelijk van controle en maalstroom noemde Card 'de beheersing'. Het is een toestand die iedereen die een instrument speelt, vermoedelijk kent.
Dat over muziek wordt gepraat, is wat eigenaardig. Natuurkundigen kennen het onzekerheidsprincipe van Heisenberg: door bepaalde dingen te meten, beïnvloed je het gemetene.
Daarom heeft het weinig zin om proberen muziek rechtstreeks in woorden te vatten, want iedere poging om dichtbij genoeg te komen voor een accurate beschrijving zorgt voor wazige waarnemingen.
Alleen in de structuur kan de chaos bestaan, en alleen bij de gratie van chaos heeft de structuur zin van zijn.
Hier moest nog een laatste zin staan, maar om begrijpelijke redenen heb ik die maar weggehaald.

(Zo, en nu naar de kroeg.)

0:26

permalink comment(s) (0)

« 

 »