|
Want dit wordt 'm niet. Hoop ik althans. Nog nooit heb ik in Buitenhof, het beste programma van de publieke omroep, zo'n slecht verhaal gehoord. De dame die vandaag Paul Cliteur mocht vervangen (we gaan haar niet noemen, het mocht haar Google-ranking eens omhoog helpen), hield een verhaal vol allusies naar het verdorven karakter van medecolumnist Ronald Plasterk, die zo vaag waren dat ze er nooit op aangesproken kan worden. Erg dapper.
Wat er precies mis is met Plasterk werd niet duidelijk, alleen dan dat hij de redelijkheid zelve is. Blijkbaar is dat een nadeel, vooral als je iemand wilt aanvallen en die persoon je daar door zijn doorwrochte meningen niet genoeg munitie voor verschaft. Sja, dan speel je maar op de man. Zelf nam de gastcolumniste geen enkel beargumenteerd standpunt in, wat je Plasterk ondanks zijn redelijkheid niet kunt verwijten.
De enige mening die ik kon ontdekken, is dat Plasterk, en niet zij, het veld zou moeten ruimen voor Ayaan Hirsi Ali. Naar onderbouwing zoek ik nog, al denk ik wel een motivatie te hebben gevonden. Het gaat immers opvallen als je regelmatig moet samenwerken met een medecolumnist die geen goedkope ad hominem-aanvallen gebruikt om zijn punt te maken.
Open opmerking gericht aan de Buitenhof-redactie: vrijheid van meningsuiting impliceert dat mensen een mening uiten, en niet louter frustraties spuien. Liefst meningen met onderbouwing. Zullen we daar vanaf volgende week weer mee verdergaan? Bijvoorbeeld door inderdaad Ayaan Hirsi Ali zo gek te krijgen columnist te worden, en dan naast Plasterk? Heb ik niet voor niets op haar gestemd. Dank.
|