Stockholm-syndroom

Een goede protestant, ook al is het dan een voormalige, zoekt altijd eerst de schuld bij zichzelf. En dus dacht ik dat kat Ender boos op me was vanwege de anti-krabkap die hij vandaag een tijdje om moest hebben vanwege zijn recente operatie. Die kap mocht er vanmiddag weer af, en dus riep ik hem uit zijn kooi om die klus wat eenvoudiger te kunnen voltooien. Helaas. Hoe ik ook riep, Ender vertikte het om zijn kop voorbij de deuropening te steken. Terwijl 1) het beest toch alweer een week in eenzame opsluiting zit te herstellen, en 2) normaal gesproken in negen van de tien gevallen op zijn naam reageert.

Maar Ender was niet boos. Ender vindt de eenzame opsluiting wel prettig, heb ik met een wetenschappelijk experiment vastgesteld. Een bakje met zijn favoriete voer kan hij zelfs in volgevreten toestand niet laten staan. Maar aanschouw de foto: in plaats van gebruik te maken van de wijd openstaande deur, probeerde hij de buit door de tralies te verschalken.

Dat heb ik weer, een SM-kat.

17:38

permalink comment(s) (2)

Het einde van het begin

Nog tweederde hoofdstuk, een appendix en wat plaatjes, en mijn eerste boek is klaar. Nou ja, eigenlijk is het m'n tweede. In de Koninklijke Bibliotheek staat een niemendalletje van 80 pagina's dat de naam 'boek' niet waard is, maar er toch mag staan omdat het over een ISBN-nummer beschikt. Ongeveer net zoals Bert Koenders zich socialist mag noemen, omdat 'ie een PvdA-lidmaatschapskaart heeft.

Het bijna af zijnde boek heet Handboek Internetresearch, en het is niet het boek waarmee ik had willen beginnen. Als Bob van Duuren niet zijn (aanzienlijke) overtuigingskracht had benut, was ik eerst aan iets heel anders begonnen.

Dat boek heet 'Brandend Zand', een boek met verhalen over reizen door Australië, maar ook - en vooral - een boek over reizen, vertrekken en thuiskomen. Sinds mijn terugkomst in september 2002 heb ik 'Brandend Zand' voor me uitgeschoven met een lijst excuses waarmee Bill Clinton alle bevlekte jurken van Amerika kan goedpraten. Maar het schrijven van het Handboek heeft me zoveel geleerd over de aanpak van een groot project, dat het nu tijd is.

Once more unto the breach!

12:00

permalink comment(s) (7)