Stockholm-syndroom

Een goede protestant, ook al is het dan een voormalige, zoekt altijd eerst de schuld bij zichzelf. En dus dacht ik dat kat Ender boos op me was vanwege de anti-krabkap die hij vandaag een tijdje om moest hebben vanwege zijn recente operatie. Die kap mocht er vanmiddag weer af, en dus riep ik hem uit zijn kooi om die klus wat eenvoudiger te kunnen voltooien. Helaas. Hoe ik ook riep, Ender vertikte het om zijn kop voorbij de deuropening te steken. Terwijl 1) het beest toch alweer een week in eenzame opsluiting zit te herstellen, en 2) normaal gesproken in negen van de tien gevallen op zijn naam reageert.

Maar Ender was niet boos. Ender vindt de eenzame opsluiting wel prettig, heb ik met een wetenschappelijk experiment vastgesteld. Een bakje met zijn favoriete voer kan hij zelfs in volgevreten toestand niet laten staan. Maar aanschouw de foto: in plaats van gebruik te maken van de wijd openstaande deur, probeerde hij de buit door de tralies te verschalken.

Dat heb ik weer, een SM-kat.

17:38

permalink comment(s) (2)

« 

 »