Gelukkig heeft hij meer verstand van... eh...

Mijn oude huisarts is sinds een half jaar met pensioen en kijkt thans ijsberen in Alaska. Daar hield hij altijd al van.

Vandaag kwam ik daarom bij zijn opvolger terecht, en dan vooral omdat ik al twee weken allerlei vage klachten heb, inclusief de hier eerder genoemde Oranjekots.

Enfin, de huisarts begon een anamnese. En na de gebruikelijke vragen waarmee artsen proberen uit te sluiten dat je een (ahem) Sociaal Overdraagbare Aandoening hebt ('Dus u doet het alleen vaginaal met condoom?' - 'Ja dokter, je moet toch wat als de boterhamzakjes op zijn') kwam dan uiteindelijk het gedeelte 'Lichaamsbeweging'.

Of ik veel sportte. Ik vind van wel: een keer per week Wing Chun, plus twee tot vier keer per week naar de sportschool met nerdvriendelijke trainingschip. Die rusthartslag van 50 heb ik niet omdat ik zo fanatiek typ, zullen we maar zeggen.

Toch was het niet genoeg, sprak de huisarts streng. Elke dag diende ik tenminste een uur te bewegen. Dat was toch een half uur, meende ik te weten. Had ik ooit eens van de Hartstichting gehoord. Allemaal flauwekul volgens de nieuwe huisarts: het was een uur per dag. Zou ook de Hartstichting vinden.

U kunt het zich wellicht moeilijk voorstellen, maar ik heb verder wijselijk mijn mond gehouden.

En omdat ik niet altijd het laatste woord wil hebben, laat ik dat graag over aan de site van de Hartstichting.

15:22

permalink comment(s) (1)