KPN Telecom: excelleren in bureaucratiseren

KPN is een risicomijdend bedrijf. Daarom probeert deze onderneming sms'jes te verkopen door ze te laten aanprijzen door een swingende gospelneger. Had het bedrijf lef gehad, dan voerden ze een woest dansende imam op met een roedel AK-47's dragende Arabieren erachter, maar dat werd blijkbaar te gewaagd geacht. En ach, van de enkele conservatieve christen die zich stoort aan het gelijkstellen van een sms-berichtje met dé Boodschap, heb je weinig te vrezen.
Met diezelfde risicomijdende geest kreeg ik gisteren te maken. Voor het weekblad Elsevier werk ik aan een verhaal met gadgets (suggesties zijn overigens hier welkom), en daarin wilde ik KPN's UMTS-card, waarmee je mobiel snel kunt internetten, opnemen. Ik verzocht KPN om een recensie-exemplaar, op aanraden van Vincent Everts, aan wie overigens hartelijke dank voor alle overige ideeën.
Een mailtje van KPN met het verzoek dit contract even te ondertekenen, was het resultaat. Lees en huiver: KPN heeft 5 (vijf) pagina's nodig om op te schrijven dat je het geleende kaartje a) eerlijk moet teruggeven, b) niet mag mollen, c) alleen mag gebruiken via het KPN-netwerk, oftewel niet in het buitenland. Het wordt me opeens duidelijk waarom de telefoniemarkt zoveel efficiënter is geworden sinds de liberalisering.
Als u me nu excuseert, ik ga even Vodafone bellen.

15:56

permalink comment(s) (0)

« 

 »